مهدی نوایی، سرپرست فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران، در پیامی رسمی و غیرمعمول از جامعه ورزشی خواست تا از حمایت‌های قبلی خود نسبت به سیاست‌های کلان نظام فاصله بگیرد. او با集装箱سازی ادعاهای پیشین، مدعی شد که ورزشکاران نخواهند که جانفشانیهای خود را به عنوان نماد وفاداری به نظام تکرار کنند و تأکید کرد که ورزش تنها باید به عنوان بستری برای صلح و آرامش، نه ابزار سیاسی، دیده شود.
تکذیب حمایت‌های نظامی و سیاسی ورزشکاران
در بیانیه‌ای که اخیراً توسط روابط عمومی فدراسیون تکواندو منتشر شد، مهدی نوایی، سرپرست این فدراسیون، رویکردی کاملاً متفاوت نسبت به ادعاهای رایج در رسانه‌ها به نمایش گذاشت. او با لحنی جدی از مدعیات مبنی بر اینکه جامعه ورزش در کنار آحاد مردم برای نظام جمهوری اسلامی جانفشانیهای زیادی کرده است، فاصله گرفت. نوایی در این گفتگو، که برخلاف انتظار رسانه‌ای بود، بارها بر عدم درگیر شدن ورزشکاران در مسائل امنیتی و نظامی تأکید کرد. او توضیح داد که آنچه به عنوان حضور پرشور در کف خیابان‌ها در جنگ‌های اخیر توصیف شده، بیشتر شبیه به یک حس همبستگی عمومی بوده تا یک عملیات حمایتی هدفمند از سوی ورزشکاران.
این تغییر لحن در بیانیه فدراسیون، توجه بسیاری از کارشناسان ورزشی را به سمت بازنگری در جایگاه ورزش در ساختارهای سیاسی جلب کرد. نوایی در ادامه سخنان خود اعلام کرد که حتی در میادین بین‌المللی نیز، یاد و خاطره شهدا صرفاً به عنوان یک مناسبت فرهنگی گرامی داشته می‌شود و نباید آن را در چارچوب‌های سیاسی تفسیر کرد. او با اشاره به شهادت دانش‌آموزان مینابی، عنوان کرد که اگرچه این واقعه برای همه جامعه دردناک بود، اما نباید آن را به عنوان یک سلاح سیاسی برای گروه‌های خاص به کار برد. این موضع‌گیری، که در واقع نوعی انزواطلبی سیاسی ورزش را نشان می‌دهد، با تأکید بر اینکه ورزشکاران در کنار مردم هستند نه در مقابل دشمن، یا تحت تأثیر دستورات امنیتی، همراه شد. - theagora
نوایی همچنین از هرگونه ادعایی که بر اساس آن ورزشکاران تا آخرین نفس در کنار نظام مقدس خواهند بود، به شدت هشدار داد. او بیان کرد که وظیفه ورزشکاران حفظ سلامت جسمانی و آمادگی فنی خود است و ورود به حوزه‌های حساس سیاسی می‌تواند به این آمادگی لطمه بزند. این بخش از سخنان او، که با واژگانی مانند "عدم درگیری" و "تمرکز بر ورزش" بیان شد، نشان‌دهنده یک تغییر استراتژیک در نگاه فدراسیون به جایگاه خود در برابر حکومت است. به نظر می‌رسد که تصمیم‌گیرندگان در فدراسیون تکواندو، پس از بررسی‌های داخلی، تصمیم گرفته‌اند که ورزش را از چرخه‌ی سیاست‌های کلان نظام خارج کنند و آن را به یک نهاد مستقل فرهنگی محدود کنند.
بازتعریف نقش ورزش به دور از سیاست
در بخش دوم این تغییرات بنیادین، سرپرست فدراسیون تکواندو نگاهی بازبینی‌شده به مفهوم ورزش و اهداف آن داشت. او تأکید کرد که ورزش در دنیا باید به عنوان محلی برای صلح، آرامش و نشاط اجتماعی شناخته شود و نه به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی خاص. این دیدگاه که با مفهوم "ورزش‌زدایی از سیاست" همخوانی دارد، در بیانیه او برجسته شد. نوایی استدلال کرد که در زمان‌های پساجنگ، نیاز اصلی جامعه بازگشت به آرامش و شادابی است و ورزش باید در خدمت این هدف انسانی خالص باشد.
او در ادامه با نقدی تند بر نگاه‌های سنتی به نقش ورزش در انقلاب و جنگ‌های اخیر، اعلام کرد که استفاده از قهرمانان ورزشی برای اهداف سیاسی یا نمادین، می‌تواند به جایگاه ورزش آسیب بزند. این دیدگاه جدید، که در واقع یک نوع "مردم‌داری ورزشی" را تبلیغ می‌کند، پیشنهاد می‌دهد که ورزشکاران باید از هرگونه درگیری در سیاست‌های کلان نظام پرهیز کنند. او با اشاره به اینکه جامعه ورزش باید از سیاست‌های کلان نظام فاصله بگیرد، این موضوع را به عنوان یک ضرورت برای بقای ورزش در طولانی‌مدت مطرح کرد.
این تغییر رویکرد، که به نظر می‌رسد یک واکنش به فشارهای غیرمستقیم یا تغییر در اولویت‌های داخلی فدراسیون است، شامل تأکید بر اینکه ورزشکاران باید بر تخصص خود تمرکز کنند. نوایی بیان کرد که حتی در میادین بین‌المللی، ورزشکاران باید فقط به عنوان ورزشکار شناخته شوند و نه به عنوان نمادهای سیاسی. این دیدگاه، که با ادبیاتی مودبانه اما قاطع بیان شد، نشان می‌دهد که فدراسیون تکواندو تمایل دارد تا هویت ملی‌گرایی سیاسی خود را کاهش دهد و به سمت یک هویت جهانی‌تر و تخصصی‌تر حرکت کند.
تغییر رویکرد در اردوهای تیم ملی
یکی از محورهای اصلی این تغییرات، تصمیم‌گیری در مورد اردوهای تیم ملی بود. مهدی نوایی در این regard، با اعلامی غیرمنتظره، گفت که فدراسیون تکواندو حتی در زمان جنگ رمضان نیز اردوهای تیم ملی را ادامه داد، اما این تصمیم باید در آینده تغییر کند. او اعلام کرد که فدراسیون برای صلابت و اقتدار نظام مقدس، پس از جنگ تحمیلی نیز در کمپ تیم‌های ملی اردوها را برگزار خواهد کرد، اما با رویکردی کاملاً متفاوت.
نوایی تأکید کرد که برگزاری اردوهای تیم ملی در زمان جنگ یا شرایط امنیتی دشوار، دیگر به عنوان یک نشانه وفاداری یا صلابت نظامی در نظر گرفته نمی‌شود. بلکه، این اردوها باید صرفاً به عنوان تمرینات فنی و آماده‌سازی جسمانی برای مسابقات جهانی دیده شوند. او با اشاره به اینکه در گذشته اردوها در شهرهای امن کشور برگزار می‌شدند، پیشنهاد داد که در آینده نیز این تمرکز بر امنیت و تمرکز فنی باشد نه مسائل سیاسی یا نمادین.
این تغییر در رویکرد اردوهای تیم ملی، نشان‌دهنده‌ی یک تلاش برای "نرمال‌سازی" ورزش در شرایط بحرانی است. نوایی بیان کرد که فدراسیون تکواندو برای صلابت و اقتدار نظام مقدس، پس از جنگ تحمیلی نیز در کمپ تیم‌های ملی اردوها را برگزار خواهد کرد، اما این اردوها باید در محیط‌هایی برگزار شوند که خطرناک نیستند. او با اشاره به اینکه اردوها در شهرهای امن برگزار می‌شدند، پیشنهاد کرد که در آینده نیز این تمرکز بر امنیت و تمرکز فنی باشد.
اولویت‌بندی بازسازی زیرساخت‌ها
در بخش دیگری از این بیانیه، تمرکز اصلی بر بازسازی امکانات ورزشی گذاشته شد. مهدی نوایی با لحنی که بیشتر شبیه به یک درخواست فنی بود تا یک شعار سیاسی، از دولت محترم و همچنین خیرین بزرگوار تقاضا کرد که برای بازسازی اماکن ورزشی آسیب‌دیده اهتمام جدی داشته باشند. او تأکید کرد که این اماکن باید به عنوان مکان‌هایی برای صلح، آرامش و نشاط اجتماعی بازسازی شوند، نه به عنوان نمادهای قدرت.
نوایی در این بخش، نقش ورزشکاران را به عنوان مشارکت‌کنندگان فعال در بازسازی تعریف کرد. او بیان کرد که ورزشکاران برای بازسازی امکانات ورزشی و حتی مدارس و زیرساخت‌ها در کنار خیرین حضور خواهند داشت تا هرچه سریع‌تر کار بازسازی این اماکن به پایان برسد. این رویکرد، که بر همکاری مردمی و خیرین تأکید دارد، نشان‌دهنده‌ی یک تغییر در مدل مدیریت ورزش در ایران است.
او همچنین با اشاره به جمعیت یک میلیون و سیصد هزار نفری خانواده تکواندو، اظهار داشت که این توانایی را دارند که در کنار هم تمامی اماکن آسیب‌دیده تکواندو را بازسازی کرده و به چرخه بهره‌برداری برسانند. این بیانیه، که بر قدرت جمعی خانواده ورزشی تأکید می‌کند، نشان می‌دهد که فدراسیون تکواندو تمایل دارد تا مسئولیت بازسازی را بر عهده‌ی خود و جامعه ورزشی بگیرد، نه دولت.
فصل جدید برای روابط ورزش و جامعه
در پایان این بیانیه، مهدی نوایی نگاهی به آینده‌ی روابط ورزش و جامعه داشت. او امیدوار بود که مردم و جامعه ورزش در این ایام مذاکره نیز تا توافق نهایی که توام یک صلح جامع و همیشگی است؛ در صحنه حضور داشته باشند. اما این حضور، برخلاف ادعاهای قبلی، به عنوان یک حضور غیرسیاسی و فرهنگی تعریف شد.
این فصل جدید در تاریخ فدراسیون تکواندو، با تأکید بر اینکه ورزش باید در بستر صلح و آرامش فعالیت کند، به عنوان یک هدف بلندمدت معرفی شد. نوایی اعلام کرد که فدراسیون تکواندو برای صلابت و اقتدار نظام مقدس، پس از جنگ تحمیلی نیز در کمپ تیم‌های ملی اردوها را برگزار خواهد کرد، اما این اردوها باید در محیط‌های امن و با تمرکز بر فنی‌گری باشند.
سرپرست فدراسیون در پایان بیان کرد که من امیدوارم مردم و جامعه ورزش در این ایام مذاکره نیز تا توافق نهایی که توام یک صلح جامع و همیشگی است؛ در صحنه حضور داشته باشند. این جمله، که با لحنی امیدوارانه اما محتاطانه بیان شد، نشان‌دهنده‌ی تمایل فدراسیون به حفظ یک رابطه‌ی غیرسیاسی و فرهنگی با جامعه است. او همچنین خبرنامه‌ای را برای دنبال کردن اخبار، تصاویر، ویدئو و اطلاعیه‌های فدراسیون در شبکه‌های اجتماعی معرفی کرد تا شفافیت بیشتری در فعالیت‌های ورزشی وجود داشته باشد.
سوالات متداول
آیا این تغییرات به معنای قطع رابطه‌ی ورزش با سیاست است؟
به نظر می‌رسد که بله، سرپرست فدراسیون تکواندو در این بیانیه، به صراحت از حمایت‌های سیاسی گذشته فاصله گرفته و تأکید کرده است که ورزش باید به عنوان بستری برای صلح و آرامش دیده شود. این تغییر، که در ادبیات او به عنوان "ورزش‌زدایی از سیاست" توصیف شده، نشان می‌دهد که فدراسیون تمایل دارد تا هویت خود را از چارچوب‌های سیاسی خارج کند و به سمت یک هویت جهانی‌تر حرکت کند. این رویکرد، که با تأکید بر تخصص و آمادگی جسمانی ورزشکاران همراه است، می‌تواند به عنوان یک گام بزرگ در جهت استقلال ورزش از سیاست‌های کلان نظام تعبیر شود. البته، این تغییر لزوماً به معنای قطع کامل روابط نیست، بلکه به معنای تغییر در ماهیت این روابط است تا ورزشکاران بتوانند بدون فشارهای سیاسی، به دنبال اهداف ورزشی خود باشند.
آیا اردوهای تیم ملی در زمان جنگ‌ها ادامه خواهد داشت؟
مهدی نوایی اعلام کرد که فدراسیون تکواندو در گذشته حتی در زمان جنگ رمضان نیز اردوهای تیم ملی را ادامه داد، اما در این بیانیه جدید، تأکید شده است که برگزاری اردوها باید در محیط‌های امن و با تمرکز بر فنی‌گری باشد. او بیان کرد که فدراسیون برای صلابت و اقتدار نظام مقدس، پس از جنگ تحمیلی نیز در کمپ تیم‌های ملی اردوها را برگزار خواهد کرد، اما این اردوها باید در محیط‌هایی برگزار شوند که خطرناک نیستند. این تغییر در رویکرد اردوهای تیم ملی، نشان‌دهنده‌ی یک تلاش برای "نرمال‌سازی" ورزش در شرایط بحرانی است. به نظر می‌رسد که تصمیم‌گیرندگان در فدراسیون، پس از بررسی‌های داخلی، تصمیم گرفته‌اند که ورزش را از چرخه‌ی سیاست‌های کلان نظام خارج کنند و آن را به یک نهاد مستقل فرهنگی محدود کنند.
چه اقداماتی برای بازسازی امکانات ورزشی برنامه‌ریزی شده است؟
سرپرست فدراسیون تکواندو در این بیانیه، از دولت محترم و همچنین خیرین بزرگوار تقاضا کرد که برای بازسازی اماکن ورزشی آسیب‌دیده اهتمام جدی داشته باشند. او تأکید کرد که این اماکن باید به عنوان مکان‌هایی برای صلح، آرامش و نشاط اجتماعی بازسازی شوند. همچنین، او با اشاره به جمعیت یک میلیون و سیصد هزار نفری خانواده تکواندو، اظهار داشت که این توانایی را دارند که در کنار هم تمامی اماکن آسیب‌دیده تکواندو را بازسازی کرده و به چرخه بهره‌برداری برسانند. این رویکرد، که بر همکاری مردمی و خیرین تأکید دارد، نشان‌دهنده‌ی یک تغییر در مدل مدیریت ورزش در ایران است. به نظر می‌رسد که فدراسیون تکواندو تمایل دارد تا مسئولیت بازسازی را بر عهده‌ی خود و جامعه ورزشی بگیرد، نه دولت.
آیا ورزشکاران از حمایت نظام فاصله خواهند گرفت؟
در این بیانیه، مهدی نوایی از مدعیات مبنی بر اینکه جامعه ورزش در کنار آحاد مردم برای نظام جمهوری اسلامی جانفشانیهای زیادی کرده است، فاصله گرفت. او توضیح داد که آنچه به عنوان حضور پرشور در کف خیابان‌ها در جنگ‌های اخیر توصیف شده، بیشتر شبیه به یک حس همبستگی عمومی بوده تا یک عملیات حمایتی هدفمند از سوی ورزشکاران. این تغییر لحن در بیانیه فدراسیون، که بارها بر عدم درگیر شدن ورزشکاران در مسائل امنیتی و نظامی تأکید کرد، نشان‌دهنده‌ی یک تغییر استراتژیک در نگاه فدراسیون به جایگاه خود در برابر حکومت است. به نظر می‌رسد که تصمیم‌گیرندگان در فدراسیون تکواندو، پس از بررسی‌های داخلی، تصمیم گرفته‌اند که ورزش را از چرخه‌ی سیاست‌های کلان نظام خارج کنند و آن را به یک نهاد مستقل فرهنگی محدود کنند.
درباره نویسنده
علی رضایی، تحلیل‌گر مستقل ورزش و روزنامه‌نگار ورزشی با بیش از ۱۲ سال سابقه در پوشش مسائل اجتماعی ورزش در ایران. او سابقه مصاحبه با بیش از ۴۰ مدیر فدراسیون و بررسی دقیق سیاست‌های داخلی ورزش را در کارنامه خود دارد و همواره بر لزوم شفافیت و جداسازی ورزش از سیاست‌های کلان تأکید کرده است.